У гродзенскім «Байцоўскім клубе» трэніруецца незвычайны баец без рук

Ужо тры месяцы ў гродзенскім «Байцоўскім клубе» трэніруецца незвычайны баец. Яго завуць Дзяніс і ў яго няма рук. Нягледзячы на гэта, хлопец у свае 26 гадоў рэалізаваў адну з мараў і пачаў хадзіць на секцыю бокса.

Дзяніс патрапіў сюды дзякуючы свайму жаданню і ўпартаму характару. У секцыю яго ўзяў сябар — трэнер Антон Бекіш. Хлопцы пазнаёміліся некалькі гадоў таму, калі абодва працавалі ахоўнікамі ў начным клубе «Alpha Centauri», пiша Hrodna.life

Просьба Дзяніса паставіла трэнера ў тупік

«Дзяніс даўно прасіўся ў секцыю бокса, ён хацеў сябе чым-небудзь заняць акрамя працы, яму хацелася руху і актыўнасці. Спачатку мяне яго просьба паставіла ў тупік, бо я трэнер па боксе і там пераважна нагрузка ідзе на рукі. Я спрабаваў яму растлумачыць усё, але супраць яго жадання было цяжка пайсці. І я яго запрасіў у залу», — распавядае Антон.

Дзяніс за тры месяцы паспеў вывучыць некалькі прыёмаў і цяпер удасканальвае навыкі. Спартсмены ставяцца да яго з разуменнем. Ён для іх ужо стаў сваім чалавекам, яны не заўважаюць такога нюансу, як адсутнасць рук. Ён для іх звычайны хлопец.

«Займацца мне падабаецца. Я раней спрабаваў для сябе розныя віды спорту, але займаўся імі нядоўга. Цяпер усё больш сур’ёзна. У «Байцоўскім клубе» трапілася добрая кампанія, хлопцы дапамагаюць, мне нават зрабілі вольны ўваход. Калі ўсе на трэніроўцы працуюць рукамі, то я больш нагамі — гэта нешта падобнае да тайскага боксу», — распавядае Дзяніс.

Хлопец зможа за сябе пастаяць

Дзянiс прыходзіць у залу і таксама адчувае сябе спартсменам. Мае зносіны з людзьмі, зараджаецца энергіяй у працэсе. На трэніроўцы ён з усімі робіць размінку, потым расцяжку і трэніруе ногі. Антон кажа, што па Дзянісу відаць, як ён задаволены трэніроўкамі і як адказна да ўсяго ставіцца.

«У залу ён прыйшоў і толкам нічога не ўмеў, зараз ужо ў яго і ўдары пачынаюць напрацоўвацца. Але каб нечаму навучыцца, яму трэба шмат працаваць. Цяпер галоўнае, каб Дзяніс адчуў дыстанцыю, у нейкі момант ён зможа абараніцца, адарвацца. Ён нават зможа сябе абараніць, нанесці ўдар. Галоўнае, усё гэта рабіць з розумам», — кажа Антон.

Ці зможа Дзяніс у будучыні ўдзельнічаць у якіх-небудзь спаборніцтвах, казаць трэнер не бярэцца. Уся справа ў тым, што не існуе спаборніцтваў па баявых відах спорту на прафесійным узроўні для інвалідаў. Сам жа хлопец марыць пра спаборнiцтвы.

«Спрабаваць ён можна толькі ў аматарскіх якіх-небудзь спарынгах. А так ніякі доктар яго не дапусціць на спаборніцтвы. Напрыклад, у Паралімпійскіх відах спорту няма агрэсіўных відаў. Мне здаецца, хай ён лепш для сябе ён трэніруецца — здаравей будзе. У нас у прынцыпе ў клубе ўсе так і займаюцца — для сябе, каб лепш сябе адчуваць, каб заўсёды быць у тонусе».

П’яныя спрабавалі «наехаць»

Незвычайныя ў Дзяніса не толькі трэніроўка, але і праца. Ужо некалькі гадоў ён працуе ў ахове. Раней у начным клубе, цяпер у краме.

«Я люблю сваю працу, люблю весці здаровы лад жыцця, падтрымліваць фізічную форму. Акрамя бокса, рэгулярна бегаю. Спорт мне дапамагае жыць, калі б не ён, то было б складана.

Пару разоў даводзілася за сябе пастаяць. Звычайна гэта п’яныя ў клубе спрабавалі «наехаць». Але хлопцы дапамагалі абараніцца, ды i я ніколі не ўцякаў, бо лічу, што магу за сябе пастаяць».

Галоўны ўдар Дзяніса — нагой, але ён можа ўдарыць і корпусам або галавой.

«Я ўсё магу сам»

Жыве Дзяніс з мамай: яна яго ў пяць гадоў усынавіла і з таго часу яны разам. Дапамагаюць адзін аднаму, чым могуць. Ёсць у хлопца сябры, браты і сёстры, гатовыя прыйсці ў любы момант на дапамогу. Але ў дапамозе Дзяніс практычна не мае патрэбы.

«Я прыстасаваўся да жыцця без рук, нават пішу нагамі на звычайнай клавіятуры, мяне гэтаму ў дзіцячым доме навучылі. Я ўсё магу нагамі рабіць. Няма такога, што напрыклад, мне патрэбна дзяўчына, якая будзе за мной даглядаць. Многія не вераць, але я рэальна магу ўсё сам рабіць — у краму хадзіць, і прыбіральняй карыстацца, і нават памыцца і пагаліцца».

Жыць трэба дзеля сям’і

Дзянісу 26 гадоў, ён лічыць, што прыйшоў той узрост, калі трэба знаходзіць дзяўчыну для сур’ёзных адносін. Ён марыць пра сям’ю і добрую працу — ахоўваць якую-небудзь знакамітасць.

«Пасля школы я пайшоў працаваць, вучыцца далей не планаваў. Ужо тады я прывык нешта ахоўваць, дзесьці дзяжурыць. Мне гэта падабаецца, гэта маё, бо я пра гэта марыў з дзяцінства. Бывала, казалі, які з цябе ахоўнік, паглядзі на сябе. Але потым тыя людзi прасілі прабачэння.

У жыцці рознае бывае, я нікога не асуджаю. Былі ў мяне дзяўчыны. Але зараз з імі цяжка мець зносіны, яны хочуць шмат чаго. У мяне шмат сябровак і мы разам гуляем, у кіно ходзім. Час iдзе i я хачу знайсцi тую адзіную, якую буду любiць i якая ў будучыні стане маёй жонкай. Дзяцей хачу і працу добрую. Але галоўнае ў гэтым жыццi — сям’я. Жыць трэба дзеля яе, каб пасля цябе засталося нешта добрае — твае нашчадкі».

Нік Вуйчыч сказаў: «Не сумаваць!»

Дзяніс ездзіў у Мінск на сустрэчу са знакамітым аўстралійскім матывацыйным аратарам Нікам Вуйчычам. Там ён зразумеў, што ў яго становішчы не варта маркоціцца, бо ёсць людзі з больш сур’ёзнымі праблемамі.

«Самае галоўнае, што сказаў Нік — гэта не сумаваць. Мне і мама, і сябры кажуць, каб я быў аптымістам. Я такі, які я ёсць, і трэба жыць з гэтым, не адчайвацца. Кажуць, што я асаблівы. Але я сябе такім не лічу, я такі ж, як і ўсе.

А вось Нік Вуйчыч — у яго наогул ні рук, ні ног, але ён працягвае жыць, і пры гэты здзяйсняе дзіўныя рэчы. I ён ніколі не адчайваецца, заўсёды радуецца. Нягледзячы на цяжкасці, у яго ёсць жонка і дзеці. З яго слоў, нельга ніколі сумаваць, трэба жыць. Менавіта гэтым я і займаюся ўжо з 10 гадоў».

Пратэзы — планы на будучыню

Тэхналогіі не стаяць на месцы. Дзяніс кажа, што надыйдзе час, калі ён набудзе сабе рукі ў выглядзе пратэзаў.

«Цяпер гэтае пытанне вырашаецца, але пакуль дакладна не магу сказаць. Ёсць магчымасць зрабіць спецыяльныя пратэзы, але не ў Беларусі, а ў Германii. Мы з сябрам займаемся гэтым пытаннем, рэгулярна шукаем і вывучаем. Цяпер многія людзі выкарыстоўваюць пратэзы, за мяжой гэта звычайная з’ява. Спадзяюся, такі шанец з’явіцца калі-небудзь і ў мяне».

Если вы заметили ошибку, выделите необходимый текст и нажмите Ctrl+Enter, чтобы сообщить об этом редакции
Автор
(0 оценок)
Актуальность
(0 оценок)
Изложение
(0 оценок)
Я рекомендую
Пока никто не рекомендует

Комментарии

Комментарии предназначены для общения, обсуждения и выяснения интересующих вопросов

Новости компании
Бесплатно съездить на море или получить новый смартфон? Лето подходит к концу, а вы не успели насладиться его яркими красками и теплыми моментами? Тогда продлите его вместе с «Домашним»! Отправляйтесь в Турции или Египет и наслаждайтесь красивейшим морем и великолепными пейзажами! С 13 августа по 23 сентября совершайте покупки в магазинах «Домашний» на сумму от 10 рублей (в том числе игровой продукт) и выигрывайте сертификат на отдых в Турции или Египте на...
Общество
Региональных аэропортов в стране пять. Во время республиканского семинара, на котором шла речь о перспективах их развития, участники обсудили и будущее гродненской воздушной гавани. Оно во многом связано с тем, что с прошлого года через пограничный пункт пропуска «Аэропорт Гродно» могут прибывать безвизовые туристы.  – Мы должны использовать потенциал Гродненского аэропорта для увеличения потока туристов. Историческое наследие региона и география расположе...
Видео
Вечером 17 августа гродненские спасатели приняли не совсем обычное сообщение – в агрогородке Вертелишки по улице Дружной во время игры на детской площадке 10-летний ребенок застрял в металлической декоративной конструкции на уровне пояса. О происшествии сообщил напуганный дедушка.  Все попытки самостоятельно освободить ребенка не увенчались успехом. На подмогу пришли спасатели. При помощи гидравлического инструмента они освободили «заложника» и передали в...
Криминал
Молодой человек 1995 года на перроне гродненского ж/д вокзала увидел 19-летнюю девушку, которая провожала свою подругу. Когда девушка осталась одна, парень решил подойти познакомиться. Однако беседа не заладилась. Действие переместилось в сквер привокзальной площади. Гражданка по-прежнему не отвечала на знаки внимания, а юноша не оставлял её в покое, хотя не раз она об этом просила, и в этот момент наступила кульминация всей истории. Позже сотрудникам мили...
Происшествия
В субботу около 16:30 на озере Белое в деревне Озеры утонул мужчина 1971 года рождения. На выходных многие собираются компаниями и выезжают ближе к воде. Отдых с семьей и друзьями стал для мужчины роковым. Они отдыхали на берегу озера Белое, распивали спиртные напитки. Со слов очевидцев, мужчина нырнул и не вынырнул. У друзей, которые были выпившие, не было шансов спасти мужчину. Друзья вызвали спасателей, сообщает NewGrodno. МЧС и сотрудники ОСВОД Озер до...
Видео
Стили вождения отличаются даже у жителей разных городов Беларуси, не говоря уже о разных странах, что наглядно демонстирует видео с проспекта Космонавтов, где поспорили водители Renault и Hyundai. Водитель на Renault - местный, а вот на Hyundai - из Санкт-Петербурга. В России привычное дело, когда автомобиль начинает перестраиваться в соседнюю полосу, лишь кратковременно включил указатель поворота. В Гродно же нужно убедиться, что тебя действительно пропус...
Криминал
Злоумышленники не отстают от трендов, их интересы корректируются в унисон с развитием технологий. Криптовалюта стала не только темой для горячих споров специалистов, но и объектом преступного посягательства либо наживкой, которую используют мошенники. Подобные примеры в последнее время регулярно фиксируются столичными следователями. Октябрьским (г. Минска) районным отделом Следственного комитета возбуждено уголовное дело в отношении 21-летнего жителя Борис...
Общество
В будни погода порадует гродненцев солнечной и ясной погодой: жаркие дни будут чередоваться с теплыми. Ситуация изменится к концу недели. В областной центр придут дожди с грозами. А в воскресенье жители города над Неманом почувствуют первый аромат осени. Столбики термометра не поднимутся выше 20 градусов со знаком плюс.  В понедельник, 20 августа, в Гродно солнечная погода, без осадков, ветер юго-западный 5 м/с, относительная влажность воздуха 65%, давлени...
Общество
Две носухи нескольких месяцев от роду резво скачут по клетке, привлекая к себе внимание посетителей.  – Чтобы эти животные были покладистыми и ручными, нам приходится отлучать их от родителей буквально через месяц после рождения, – поясняет ветеринарный врач зоопарка Елена Комарец.  Такая мера необходима, чтобы у их будущих хозяев в дальнейшем не было проблем. Малышей-носух в Гродненском зоопарке себе оставляют нечасто, так как эти животные регулярно дают...