“Ізвініт’е, я француз”: як жывецца ў Гродне чалавеку з далёкага замежжа

Восень сёлета хмурая і дажджыстая, то жыхару паўднёвай Францыі Эмрыку ў такім надвор’і не вельмі ўтульна: “Дома хадзіў бы яшчэ без курткі”. У астатнім побыт хлопца ў Гродне мала адрозніваецца ад жыцця ў Францыі. Халоднае надвор’е кампенсуецца цёплым прыёмам і добрымі стасункамі, якія складваюцца з новымі сябрамі. На выпадкі магчымых непаразуменняў Эмрык “вынайшаў” формулу, што ратуе ў любой сітуацыі: “Ізвініт’е, я француз”.

Эмрык прыехаў паваланцёрыць у грамадскай арганізацыі “Трэці сектар” і зараз дапамагае выкладаць французкую ва Універсітэце Залатога Веку, вядзе моўную суполку на Tandem Evenings і дае майстар-класы па лічбавай бяспецы.

Словы “Ізвініт’е, я француз” – нібы магічныя. “Суразмоўца забывае, пра што мы гаварылі, і дзівіцца на мяне нібы на цуд свету”. Тэма амаль адразу змяняецца на штосці “каля-французскае”, а непаразуменні больш не маюць значэння. Нават у размове на англійскай пазнавальны акцэнт выклікае часам падобную рэакцыю: “Француз? Гэта так міла!”

“Відаць, тут добра ставяцца да французаў і любяць маю краіну”, – разважае Эмрык. Аднак злоўжываць формулай поспеху не збіраецца, піша сайт hrodna.life.

Берэт, багет, французскі пацалунак…

У людзей ёсць пэўныя стэрэатыпы пра французаў. Напрыклад, што француз заўсёды п’е віно, добра разбіраецца ў кулінарыі, ранкам абавязкова мае круасан да кавы ці есць выключна жабіныя лапкі. Агулам гэта не кепскія ўяўленні пра нацыю. “Я не супраць віна ці сыру, – смяецца Эмрык, – аднак па ўяўленню некаторых мая французскасць адразу робіць мяне экспертам у гэтых пытаннях”.

Насамрэч, французы адрозніваюцца як і ўсе астатнія людзі. Таму Эмрык не збіраецца хадзіць па вуліцах Гродна ў берэце і з багетам. Больш таго, ён нават “артыстычны доўгі шарф” не носіць, бо гэта нязручна.

Лепшыя круасаны гэта сыркі ў шакаладзе

Эмрык распавёў пра свае кулінарныя практыкаванні. Самастойна прыгатаваць круасаны ён спрабаваў адзіны раз у жыцці: «Усё ішло добра, але ў выніку нічога не атрымалася”. Вырашыў, што прасцей выжыць без круасанаў, чым яшчэ раз прайсці праз такое выпрабаванне.

Знакамітыя жабіныя лапкі хлопец каштаваў толькі двойчы: “У дзяцінстве ўвогуле не спадабалася, а потым – ну, можна есці, але і без іх можна абыйсціся”. З гродзенскіх прысмакаў ён упадабаў сыркі ў шакаладзе – у краме купляе адразу некалькі. І да кавы, і без кавы яны складаюць годную альтэрнатыву круасанам.

Замест словаў

Чаго найбольш не хапае, дык гэта агульнай мовы для камунікацыі. Эмрык не гаворыць на беларускай ці рускай, а большасць гарадзенцаў не валодаюць французскай ці англійскай: “Часам словаў рэальна не хапае. Калі нехта выклікае цікавасць, хочацца пагаварыць з чалавекам, задаць пытанні, абмеркаваць. А маеш у запасе толькі “Прывет, як справы”. Але нават гэта, як аказалася, не прысуд. Каб максімальна напоўніць камунікацыю, у ход ідуць міміка, інтанацыя і жэсты. “Часам гэта выглядае смешна, але так нават цікавей. Неабходнасць штодзённа крэатывіць дадае драйву ў жыццё”.

Такі жэст азначае «Так, дакладна». Эмрык паказвае, што атрымалася акурат тое, што трэба — «Супер!»

А вось гэта больш падобна да цяжкай сітуацыі: «Трэба падумаць, не разумею»

Такім чынам Эмрык хоча сказаць, нешта кшталту «Дастаткова, не трэба больш непакоіцца з тае нагоды»

image00011-1

Ну гэта «Yes!» — без тлумачэнняў зразумела, што нарэшце нешта атрымалася

Дзіўная Беларусь

Жыццё Эмрыка ў Гродне амаль не розніцца ад таго, якім было ў Францыі. Вольны ад працы час і там і тут ён па большасці бавіць з сябрамі: “Звычайна збіраемся ў кавярні ці ідзем да кагосці ў госці і разам гатуем што-небудзь, размаўляем, слухаем музыку”. На новым месцы ён таксама не застаўся адзін. Гродзенскія знаёмыя – цікавыя і захопленыя сваёй справай людзі. “З такімі сябрамі дакладна не засумуеш, яны класныя”.

З рэчаў, каторыя да гэтай пары дзівяць, Эмрык узгадвае большую закрытасць людзей ў параўнанні з Захадам. Тут не прынята звяртацца без пэўнай патрэбы да незнаемых. Ды і на “small talk” кшталту “як справы” ці “добра выглядаеш” ад  незнаёмца рэагуюць хутчэй падазрона. А тое, што ў большасці людзі не пераходзяць нават пустую вуліцу, пакуль на светлафоры гарыць чырвоны, у логіку француза не ўкладаецца зусім.

Сапраўдным гродзенскім цудам, на думку Эмрыка, з’яўляюцца Пышкі — “лес пасярод горада”.

На прыродзе можна даведацца аб краіне не менш, чым ад людзей, лічыць хлопец. Каб адшукаць больш беларускіх цікавостак і пабачыць яшчэ больш дзівосаў, ён збіраецца падарожнічаць па краіне аўтаспынам.

А сум па Францыі? Пакуль няма. Тым больш, што з вакна кватэры, дзе жыве Эмрык, добра бачна тэлевышка. Восеньскі туман і доля фантазіі лёгка ператвараюць гэту вежу ў Эйфелеву. І можна адчуваць сябе як дома.

Автор
( 0 оценок )
Актуальность
( 0 оценок )
Изложение
( 0 оценок )

Отзывы и комментарии

Написать отзыв
Написать комментарий

Отзыв - это мнение или оценка людей, которые хотят передать опыт или впечатления другим пользователями нашего сайта с обязательной аргументацией оставленного отзыва.
 
Основной принцип - «посетил - отпишись». 
Ваш отзыв поможет многим принять правильное решение

 Комментарии предназначены для общения и обсуждения , а также для выяснения интересующих вопросов

Не допускается: использование ненормативной лексики, угроз или оскорблений; непосредственное сравнение с другими конкурирующими компаниями; размещение ссылок на сторонние интернет-ресурсы; реклама и самореклама, заявления, связанные с деятельностью компании.

Введите email:
Ваш e-mail не будет показываться на сайте
или Авторизуйтесь , для написания отзыва
Автор
0/12
Актуальность
0/12
Изложение
0/12
Отзыв:
Загрузить фото:
Выбрать