Старыя віншавальныя паштоўкі... Маленькія прыгожыя аркушы шчыльнай паперы нібыта веснікі з мінулага, каторыя як і ў былыя часы саграваюць душу і цешаць вока.
Кожная старая паштоўка на імгненне вяртае нас у нейкі момант колішняга жыцця… Вось гэтая велікодная паштоўка пачатку ХХ ст. – равесніца бабулі – сямейная рэліквія. А гэтыя крывыя радкі нагадваюць, як, толькі-толькі навучыўшыся пісаць, вялікімі друкаванымі літарамі хацеў выказаць свае пачуцці маме да Восьмага сакавіка ці бацьку на Дзень Савецкай Арміі. Вось гэтую паштоўку падарыў сябар у Дзень нараджэння.

Успаміны ў кожнага свае, але абавязкова цёплыя і прыемныя. Бо віншавальныя паштоўкі заўсёды неслі добрыя словы, сардэчныя пажаданні і станоўчыя эмоцыі. Раней яны з’яўляліся часткай нашага жыцця. Кожнае свята і ўрачыстасць не абыходзіліся без паштовак. Сотнямі тысяч ляцелі яны вестачкай аб надыходзячым свяце ва ўсе канцы краіны, ад сэрца да сэрца, дорачы радасць і цяпло блізкім людзям.